Σήμερα ο προπονητής της ομάδας μας συμπληρώνει 100 παιχνίδια στο πάγκο της ομάδας μας. Λίγοι είναι οι προπονητές στην σύγχρονη ιστορία του συνδέσμου που έχουν φτάσει τα 100 παιχνίδια ( Με μια πρόχειρη σκέψη πρέπει να είναι ο Μπάγεβιτς μακριά από μας και ίσως ο Λεμονής).
Ο Βαλβέρδε έχει τα καλά του έχει και τα κακά του σαν προπονητής. Είναι όμως κανονικός προπονητής. Μέσα σε αυτά τα τρία περίπου χρόνια που βρίσκεται στην ομάδα έχει αλλάξει. Κατά τη γνώμη μου έχει γίνει καλύτερος. Την πρώτη χρονιά δεν άλλαζε την εντεκάδα με τίποτα. Οι καλοί τότε Ντουντού και Ντιόγκο έπαιζαν ακόμα και με μισό πόδι. Τότε νομίζω ότι είχε έρθει περισσότερο για να φτιάξει το όνομα του και λιγότερο για να φτιάξει μια ομάδα με ορίζοντα ετών μπροστά της. Φάνηκε κιόλας αυτό από το σήριαλ της παραμονής του. Κάπου αυτό στην πορεία άλλαξε. Την δεύτερη χρονιά άρχισε να εμπιστεύεται περισσότερους παίχτες. Ενώ χρησιμοποίησε και δυο παίχτες από τις ακαδημίες. Αυτό που δεν μας άρεσε από τον περυσινό Ολυμπιακό του Βαλβέρδε ήταν η νοοτροπία του βάζω ένα γκολ και κάθομαι. Έπαιζε μπάλα μόνο στο Καραϊσκάκη και έκτος έδρας έπαιρνε απλά τα αποτελέσματα. Ο φετινός Ολυμπιακός του Βαλβέρδε έχει επίσης αλλαγές. Πλέον παίζει περισσότερο ποδόσφαιρο κυριαρχίας. Σε οποιαδήποτε έδρα μπαίνει και παίζει το παιχνίδι της. Το έκανε στο Λονδίνο. Το έκανε στην Γερμανία και στην Γαλλία. Είναι πιο ομάδα από πέρυσι. Σε πολλά ο Βαλβέρδε είναι διαφορετικός από τον Βαλβέρδε του πρώτου χρόνου. Ακόμα και στην διάταξη των χαφ. Μπορεί να γίνει καλύτερος. Κυρίως στο θέμα της διαχείρισης (όλοι έχουμε εκνευριστεί σε αυτά τα παιχνίδια που ο Ολυμπιακός είναι κατώτερος του αναμενόμενου)των ντέρμπι και στην επιλογή παιχτών. Όλοι οι προπονητές έχουν εμμονές... Πρέπει να αλλάξει ακόμα και άλλα. Είναι όμως προπονητής με σχέδιο. Αρχή και τέλος.Υ.Γ. Αν είναι να μείνει και του χρόνου πρέπει από τον Γενάρη να ξεκαθαρίσει το θέμα αυτό. Είμαι σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι αν μείνει και του χρόνου ο Ολυμπιακός θα είναι ακόμα καλύτερος.
Υ.Γ(2). Είναι ο μοναδικός προπονητής που τον ήθελαν όλοι οι παίχτες ανεξαιρέτως αν παίζουν ή όχι. Πρέπει νομίζω να φτάσουμε στις χρονιές του Μπούκοβι για να βρούμε κάτι αντίστοιχο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου