Ας ξεκινήσουμε από το τεράστιο διπλό στην Τουρκία απέναντι στην Φενέρ. Δεν είναι μόνο οι 6 πόντοι της διαφοράς, ούτε η νίκη αυτή καθεαυτή. Είναι τρόπος με τον οποίο ήρθε. Μιλάμε για ΗΔΟΝΉ. Καταρχήν έτσι κι αλλιώς το παιχνίδι ήταν δύσκολο και κρίσιμο βαθμολογικά. Ήξερες από την αρχή ότι με νίκη τους αφήνεις δυο νίκες πίσω σου, τους έχεις να "τρέχουν" και να μην φτάνουν με 2 εντός έδρας ήττες. Ήξερες επίσης ότι θα σκυλιάσουν να σε κερδίσουν γιατί είχαν ήδη στην καμπούρα τους μια εντός έδρας ήττα από την ΤΣΣΚΑ. Ήξερες ότι πάλευες με ομάδα που έχει ίδιους στόχους με εσένα( πρόκριση αρχικά και μετά πλεονέκτημα έδρας). Ήξερες επίσης ότι παίζεις με ομάδα που έχει διπλάσιο και βάλε μπάτζετ από εσένα και ότι θα παίζει με την συμπαράσταση ενός ενθουσιώδους κοινού που θα έκανε το κλειστό να κοχλάζει.
Και ενώ τα ήξερες ΘΡΥΛΕ μου όλα αυτά εσύ τι έκανες? ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΙΣΕΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ. Απλά, μάγκικα και πειραιώτικα. Πήγες εκεί μέσα και κόντρα σε όλα νίκησες.
Ξεκινάει, λοιπόν το ματς και όλοι όσοι είχαμε δει τις δυο ομάδες ευχόμασταν να πάμε σε κοντρόλ μπασκετ γιατί αν πηγαίναμε σε ματς run'n'gun τα πράγματα θα ζόριζαν. Και ενώ όλα έβαιναν καλώς και βρίσκαμε λύσεις από όλους τους παίκτες μας ξαφνικά τραυματίζεται ο Λαφαγιέτ ο οποίος μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν εκπληκτικός σε άμυνα και επίθεση. Τον χάνεις για το υπόλοιπο του ματς. Είναι εκείνη η στιγμή που λες " όχι ρε π@ύστη μου πόσο γκαντεμία έχει αυτή η ομάδα φέτος?"
Κλείνεις το ημίχρονο με ένα +7 και όλα μοιάζουν καλύτερα. Ξεκινάει το 2ο ημίχρονο και ο Πέτγουεϊ είναι εκτός με ενοχλήσεις στην μέση. Συνυπολογίζοντας ότι Ντάνστον και Χάντερ έχουν από 2 φάουλ και ο Αγραβάνης είναι τραυματίας κάνεις τον σταυρό σου. Σε αυτό το σημείο μια απλή ομάδα καταρρέει και παραδίνεται. Μια ΟΜΑΔΑ όμως πεισμώνει, μάχεται και δοκιμάζει τα όριά της. Και μια ΟΜΑΔΑΡΑ απλά τα ξεπερνάει. Αυτό έκανε ο Ολυμπιακός στην Πόλη. Τα ξεπέρασε. Όλα τα παιδιά έδωσαν το 100% τους και πήραν μια τεράστια νίκη. Δεν θα αναφερθώ σε καθέναν ξεχωριστά.
Μόνο σε δυο παίκτες θα σταθώ. Πρώτα στον Βέλγο ο οποίος αμφισβητήθηκε όσο λίγοι και μας έχει κάνει όλους να κωλοτουμπιάσουμε. Δεν είναι Αμερικάνος με τατουάζ και φαντεζί στυλ. Δεν είναι ντίβα, ούτε το παίζει σταρ. Είναι όμως ΠΑΙΚΤΑΡΑΣ με @@ και πολύ μυαλό. Και δίνει πάντα και την ψυχή του στο παρκέτ. Ματ Λοτζέσκι υποκλίνομαι.
Και ο δεύτερος παίκτης δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον αρχηγό μας. Τον κορυφαίο κόμπο γκαρντ στην Ευρώπη. Δεν θα αρχίσω τους διθυράμβους γύρω από τον Σπανούλη. Δεν τους χρειάζεται. Άλλος τους έχει ανάγκη ( ναι ο παλαίμαχος που άφησε την εθνική στα 30 του και έχει στρατό δημοσιογράφων να τον γλείφουν). Εσύ Βασίλη δεν έχεις ανάγκη κανέναν. Είσαι ο καλύτερος και το έδειξες πάλι. Πήρες την μπάλα από τον Ματ( αυτό θα πει σεβασμός στον αρχηγό) και εκτέλεσες μπροστά στον Ζοτς. Ενώ είχες φάει μεγαλοπρεπέστατη τάπα μια επίθεση πριν. Είχες τα άντερα να πάρεις το τελευταίο σουτ. Άλλωστε πρώτη φορά θα είναι? Το έχεις ξανακάνει ουκ ολίγες φορές. Αυτό το ματς έτσι έπρεπε να τελειώσει. Με τον Βασίλη να το κρίνει μπροστά στα μάτια αυτού που δεν του μιλάει επειδή άλλαξε στρατόπεδο.
Σε έχω κρίνει πολλές φορές και δίκαια για τις εμφανίσεις σου στο λαγΟΑΚΑ. Αλλά αν για κάτι σε παραδέχομαι είναι γιατί έχεις @@ και στα μεγάλα σουτ είσαι πάντα εκεί. Άλλωστε είπαμε. Στην μπάλα υπάρχει το δίλημμα Μέσι ή Ρονάλντο. Στο μπάσκετ η απάντηση είναι απλή..ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ.
Αρκετά με το παιχνίδι αυτό. Με το διπλό στην Ελευσίνα δεν χρειάζεται καν να ασχολειθούμε. Καλή προπόνηση και πολύ κόσμο μας στην κερκίδα.
Τώρα σε ό,τι αφορά την συνέχεια του top-16 το διπλό στην Τουρκία δεν αλλάζει κάτι. Το δύσκολο είναι η ομάδα να διαχειριστεί αυτή την νίκη. Την Παρασκευή έρχεται στο Φάληρο η Κάχα. Δεν θα είναι εύκολο το ματς και για αυτό θα πρέπει να είμαστε δίπλα στην ομάδα. Η Κάχα στην προηγούμενη φάση μας διέλυσε στην Ισπανία, άσχετα εάν επρόκειτο για αδιάφορο ματς για εμάς.
Στο top-16 όλα τα παιχνίδια είναι τελικοί. Και ο τελικός της Παρασκευής είναι πολύ κρίσιμος. Αν νικήσεις μπορεί να αποσπαστείς και άλλο από Εφές και Φενέρ(η ΤΣΣΚΑ θεωρώ ότι δύσκολα θα χάσει την πρωτιά), δεδομένου ότι έχουν δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια με Νίζνι και Αρμάνι αντίστοιχα. Δεν πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίσουμε με υπεροψία την Κάχα. Αυτό έκανε και η Μάλαγα με την Αρμάνι και είδαμε όλοι την κατάληξη. Διπλό των Ιταλών μέσα στην Ανδαλουσία.
Στην φάση αυτή όποιος υποτιμά τον αντίπαλό του την παθαίνει. Το έκανε η Μπάρτσα με την Άλμπα και το φυσάει και δεν κρυώνει. 14 παιχνίδια είναι και είναι και τα 14 τελικοί. Δεν τελείωσε κάτι στην Πόλη. Απλά έγινε ένα βήμα. Το αν θα είναι μικρό ή μεγάλο θα το κρίνει η συνέχεια της ομάδας.
Πανηγύρια τέλος λοιπόν και τώρα τα δίνουμε όλα για όλα με Κάχα. Άλλωστε μετά ακολουθεί ο Ίβκοβιτς στην Τουρκία και μετά η ΤΣΣΚΑ στο Παλέ. Δυο ματς με τεράστιο βαθμό δυσκολίας.
Συν τις άλλοις Λφαγιέτ και Πέτγουεϊ λογικά θα απουσιάσουν την Παρασκευή. Άρα λοιπόν το μάτς δυσκολεύει και η ομάδα μας έχει ανάγκη. Πάμε γερά να κάνουμε το 4/4 και βλέπουμε.
Υ.Γ. Ζοτς ούτε ένα βλέμμα του Βασίλη δεν αξίζεις. Ποιος να στο λεγε ότι θα μισό μπάτζετ θα σου κάνει τέτοια χουνέρια 2 χρόνια σερί.
Υ.Γ. Και ο Μίλος στον οποίο επίσης δεν μιλάς(ναι γιατί σε έφτυσε τότε και ήρθε στον Ολυμπιακό) σε γλέντησε εκεί μέσα. Περαστικά Μελιτζάνα.
Υ.Γ. Αυτή η νίκη την Παρασκευή με τρέλανε όπως κάτι διπλά σε Τελ Αβίβ(ντεπούτο Γιαννάκη στον πάγκο μας) και Βασκώνια( τρίποντο Έρτσεγκ και μπούκα προέδρων να πανηγυρίσουν)..Μπράβο ρε ΘΡΥΛΕ
Υ.Γ.Ακούγεται και για ψηλό να παίζει με πλάτη σε θέση 4-5. Εγώ λέω ότι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ένας τέτοιος παίκτης. Και νομίζω το ξέρουν και στην ομάδα.
Υ.Γ. Κόουτς συνέχισε έτσι. Πας πολύ καλά και δεν το περίμενα. Τα δύσκολα είναι τώρα. Για να σε δούμε.
Υ.Γ. ΈΤΣΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΌ ΜΑΧΗΤΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ REFUSE TO LOSE.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου