Αλήθειες και ψέμματα...

 Καλησπέρα αδέλφια

 Πριν τρία χρονιά περίπου είχα γελάσει με ένα πρωτοσέλιδο του πρωταθλητή μάλλον. Τότε που είχε βάλει την φάτσα του Ισπανού να μετατρέπεται σε φάτσα Ζαρντίμ. Τώρα έχουμε αρχίσει το ίδια και με τον Περέιρα. Πραγματικά αυτοί που τους παρομοιάζουν μάλλον είναι άσχετοι με το σπορ και απλά προσπαθούν να κερδίσουν λάικ η πωλήσεις φυλλάδων.

 Ισπανία και Πορτογαλια είναι γειτονικές χώρες. Ψιλομοιάζουν στην γλώσσα βγάζουν και οι δυο πολύ τεχνίτες παίκτες. Όμως σε στυλ ποδοσφαίρου και σε προπονητική τους χωρίζουν εκατομμύρια χιλιόμετρα. Μπορεί και παραπάνω ειδικά σε φιλοσοφία και τακτική. Είναι αστείο και επικίνδυνο όπως και πριν τρία χρονιά να συγκρίνουμε εντελώς αντίθετους προπονητές. Η πορτογαλική σχολή είναι εντελώς διαφορετική σε απλά και βασικά θέματα από τους Ισπανούς.

Οι πορτογάλοι παίζουν άμυνα. Όπως καλά ξέρουμε και από Σαντος αλλά και από Ζαρντίμ χτίζουν το παιχνίδι από πίσω. Χτες πχ στο παιχνίδι με το Αγρίνιο η ομάδα δεν έφαγε κόντρα και ότι επίθεση φάγαμε  βγήκε από λάθος. Οι πορτογάλοι ενδιαφέρονται πολύ για το αμυντικό τρανζίσιον. Οι αποστάσεις από άμυνα σε επίθεση είναι μικρές και πάντα θα είναι μικρές. Όμως όταν χάνεται η μπάλα στην επίθεση κύριο μέλημα είναι η γρήγορη επιστροφή στην άμυνα και όχι η παραμονή μπροστά να πιέσουν ώστε να ξανακερδίσουν την μπάλα. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη διαφορά από την εποχή του Βαλβέρδε. Δεν θα δούμε ποτέ την ομάδα να πνίγει τον αντίπαλο. Με Περέιρα η ομάδα θα εχει κατοχή και πολύ μεγάλη υπομονή στο σετ παιχνίδι και θα επιτίθεται πολύ οργανωμένα. Με ομάδες που θα παίζουν πιο ανοιχτά θα επιδιώκεται η απομόνωση των εξτρέμ στο ένας με ένα και στο γρήγορο ανέβασμα των επιθετικών και χαφ. Χτες η ομάδα προσπάθησε να απομονώσει τον Αφελάι και τον Ντοσεβί στο ένας με έναν και έβγαλε φάσεις έτσι. Είναι πάγια τακτική των πορτογάλων για αυτό βγάζουν και εξαιρετικά εξτρέμ. Αυτά με τον Μίτσελ δεν υπήρχαν που δούλευε σε άλλα μοτίβα την ομάδα.

 Το ερώτημα αν η ομάδα μπορεί να παίξει θεαματικό ποδόσφαιρο με αυτού του είδους την τακτική έχει εύκολη απάντηση. Δείξτε μου τους παίκτες να σας πω. Η Ρεάλ, παρότι Ιταλός προπονητής εκεί, είναι κορυφαία ομάδα στο τρανζίσιον το επιθετικό. Είναι τρομερά γρήγορη τόσο γρήγορη που δεν συγχωρεί κανένα λάθος. Αλλά έχει και τρομερούς παίκτες. Η απάντηση είναι στην ποιότητα των παικτών ειδικά των ακραίων και του αμυντικού χαφ που είναι ο πρώτος παίκτης που ξεκινάει την ροή επίθεσης. Επι Ζαρντίμ δεν είδαμε μπάλα αλλά είχαμε ακραίους τον Αμπντούν μόνο και αμυντικό χαφ τον Μοντεστό. Ακόμα και έτσι όμως είδαμε πολύ καλά αποτελέσματα. Γενικά οι πορτογάλοι προπονητές είναι των αποτελεσμάτων.

 Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να του δοθεί χρόνος και μεταγραφές. Όσο πέφτουμε στις άκαιρες συγκρίσεις κάνουμε μεγάλο κακό στην ομάδα. Χτες η ομάδα δεν έπαιξε όμορφα. Έπαιξε πολύ τακτικά, και έβγαλε τις φάσεις που δικαιούνταν. 15 τελικές στον αριθμό αλλά δεν εθέλξε στο μάτι. Καιρός είναι ίσως να αλλάξουν και κάποιες ιδέες και οι οπαδοί.

 Υγ Στο Αγρινίο ξεχνάνε τον πρώτο γύρο και το πόσο ξύλο έπαιξαν εκεί μέσα. Φτάσαμε να παίζουμε με εννέα παίκτες ουσιαστικά. Και όπως είπαν και τότε το ποδόσφαιρο είναι ανδρικό άθλημα.
 Υγ2. Το ποδόσφαιρο όταν παίζεται χωρίς πίεση αποτελέσματος είναι πολύ εύκολο. Στον βάζελο δυσκολεύονται να το καταλάβουν. Οπότε ψελλίζουν την κακή λέξη που ξεκινάει από Π το σκατό πάει στην κάλτσα. Και βέβαια τότε φταίει ο καιρός η μοίρα τον μαύρο ριζικό. Ποτέ οι ίδιοι
.