Πριν τον πόλεμο...

 Καλήμερα αδέλφια

 Στην κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος η ομάδα μας έχει σοβαρευτεί πολύ έως πάρα πολύ. Ελάχιστες μέρες πριν την πρώτη μεγάλη μέρα του πολέμου η κατάσταση πλέον έχει γίνει λογική και το πρωτάθλημα οδεύει στην φυσική του έδρα. Αντίθετα ο Παοκ καταρρέει κάτω από την πίεση που του δημιουργήθηκε όταν ένιωσε φαβορί.

 Είναι αλήθεια ότι η διοίκηση της ομάδας δείχνει να κερδίζει το στοίχημα που έβαλε με την αλλαγή προπονητή. Πλέον τα ρίσκα είναι λιγότερα και η διαχείριση των παικτών πιο λογική. Χτες η ομάδα έπαιξε χωρίς τους βασικούς ακραίους μπακ και οι αναπληρωματικοί ανταποκρίθηκαν πάρα πολύ καλά. Αυτό γίνεται γιατί πλέον δεν υπάρχουν απαιτήσεις του τύπου το παιχνίδι να γίνεται από τα ακραία μπακ. Συμμετέχουν λογικά πλέον στην ανάπτυξη αλλά δεν είναι και ο κύριος άξονας παιχνιδιού. Η άμυνα μοιάζει καλύτερη και ασφαλισμένη. Δεν άλλαξαν πολύ οι παίκτες αλλά ο τρόπος λειτουργίας. Ο Ατρόμητος χτες έκανε τρία σουτ εκ των οποίων τα δυο από πολύ μακριά. Το γκολ που έβαλε είναι προϊόν του μοναδικού σοβαρού λάθους της άμυνας πράγμα που σε ένα παιχνίδι μπορεί να γίνει.

 Και τέλος στην επίθεση προσπαθεί η ομάδα να παίξει λογικά. Μοιάζει βαρετή, η μάλλον είναι, αλλά είναι πολύ αποτελεσματική. Οι παίκτες και ο προπονητής μοιάζει να δουλεύουν πολύ μέσα στο παιχνίδι. Χτες από τον άξονα η ομάδα δεν έβγαζε φάση και η μετατόπιση του Τσόρι σε κάποιες φάσεις στην άκρη έδωσαν την λύση. Αλλά αυτό γίνεται οργανωμένα και κατόπιν σχεδίου. Και βέβαια υπάρχει και η άνοδος των Ντουρμάζ, Ντοσεβί και Αφελάι που βοηθά. Ειδικά ο Ντουρμάζ στο ένας με ένα είναι εξαιρετικός. Άλλωστε η επιδίωξη του ένας με ένα στα άκρα είναι βασική επιδίωξη του προπονητή.

 Το παιχνίδι της Κυριακής είναι μια άλλη ιστορία. Η ομάδα οφείλει να κερδίσει και να καθαρίσει το πρωτάθλημα οριστικά και πολύ νωρίς. Αν και δύσκολα θα λήξει το παιχνίδι αν προηγηθεί η ομάδα μας. Όπως και να έχει είναι ένα πολύ κρίσιμο τεστ για τον νέο προπονητή.

 Υγ. Κούλη να είσαι πάντα δυνατός και αγωνιστής
...